Jak wybrać odpowiednią obudowę teleskopową i zasuwy klinowe dla Twojej instalacji

Podstawowe informacje o obudowach teleskopowych

Obudowa teleskopowa do zasuw stanowi kluczowy element infrastruktury wodociągowej. Ten system zabezpiecza zawory przed uszkodzeniami mechanicznymi i wpływami atmosferycznymi. Konstrukcja teleskopowa pozwala na regulację wysokości od 0,5 do 1,5 metra, co ułatwia dostęp do armatury.

Materiał wykonania ma fundamentalne znaczenie dla trwałości całego systemu. Żeliwo sferoidalne zapewnia odporność na korozję przez minimum 25 lat. Alternatywnie można zastosować stal ocynkowaną, która oferuje 15-20 lat bezawaryjnej pracy przy niższych kosztach zakupu.

Średnice obudów dostępne są w standardowych wymiarach od 100 do 400 milimetrów. Wybór zależy od wielkości zasuwy oraz wymaganej przestrzeni roboczej. Większe średnice ułatwiają konserwację, ale generują wyższe koszty instalacji i większe wymagania przestrzenne.

Charakterystyka zasuw klinowych w instalacjach

Zasuwy klinowe należą do najczęściej stosowanych elementów regulacyjnych w sieciach wodociągowych. Ich konstrukcja opiera się na klinie, który pod wpływem obrotu wrzeciona przemieszcza się pionowo. Mechanizm ten zapewnia szczelne odcięcie przepływu przy ciśnieniach roboczych do 16 barów.

Korpus zasuwy wykonywany jest z żeliwa szarego GG25 lub żeliwa sferoidalnego GGG50. Pierwsze rozwiązanie sprawdza się w instalacjach o ciśnieniu do 10 barów. Drugie przeznaczone jest do wyższych ciśnień i bardziej wymagających warunków eksploatacyjnych.

Zasuwy klinowe (onninen.pl/produkty/Sieci-wodno-kanalizacyjne-i-gazowe/Sieci-i-przylacza-wodociagowe/Zawory-wodociagowe/Zasuwy-klinowe) dostępne są w średnicach od DN50 do DN300. Standardowa długość wynosi od 14 do 35 centymetrów w zależności od nominalnej średnicy. Te parametry determinują wybór odpowiedniej obudowy teleskopowej.

Kryteria doboru odpowiedniego wyposażenia

Głębokość ułożenia rurociągu stanowi pierwszy parametr decydujący o wyborze systemu. Dla głębokości do 1 metra wystarczą standardowe obudowy. Większe zagłębienia wymagają wersji wydłużonych lub dodatkowych segmentów teleskopowych.

Obciążenia komunikacyjne mają bezpośredni wpływ na wymagania wytrzymałościowe. Klasa A40 przeznaczona jest do chodników i terenów zielonych. Obszary z ruchem samochodowym wymagają klasy B125, a drogi publiczne – minimum C250.

Warunki gruntowe determinują sposób osadzenia całego zespołu. Grunty piaszczyste umożliwiają bezpośrednie osadzenie w betonie. Tereny podmokłe lub gliniaste wymagają dodatkowego drenażu i wzmocnionej podstawy betonowej o grubości minimum 20 centymetrów.

Proces instalacji krok po kroku

Przygotowanie wykopu rozpoczyna się od wyznaczenia dokładnej lokalizacji zgodnie z projektem. Wymiary wykopy powinny przekraczać średnicę obudowy o 30 centymetrów z każdej strony. Dno musi być idealnie wypoziomowane z dokładnością do 5 milimetrów.

Montaż zasuwy poprzedza sprawdzenie wszystkich elementów pod kątem uszkodzeń transportowych. Połączenia kołnierzowe wymagają momentu dokręcenia zgodnego z zaleceniami producenta – zwykle 150-200 Nm dla średnic DN100-DN150. Uszczelki należy smarować specjalnym preparatem silikonowym.

Osadzenie obudowy teleskopowej do zasuw (onninen.pl/produkty/obudowa-teleskopowa-do-zasuw) wykonuje się w betonie klasy minimum C20/25. Grubość otuliny betonowej nie może być mniejsza niż 10 centymetrów. Regulację wysokości przeprowadza się przed całkowitym związaniem betonu, co następuje po 24-48 godzinach.

Praktyczne wskazówki eksploatacyjne

Okresowe przeglądy należy przeprowadzać co 6 miesięcy w pierwszym roku eksploatacji. Później wystarczają kontrole roczne obejmujące sprawdzenie szczelności, łatwości obrotu wrzeciona oraz stanu powłok ochronnych. Dokumentacja przeglądów powinna zawierać daty, wykonane czynności i ewentualne zalecenia.

Smarowanie mechanizmów wykonuje się smarem wodoodpornym o temperaturze pracy od -20 do +80 stopni Celsjusza. Ilość smaru zależy od wielkości zasuwy – dla DN100 wystarczą 2-3 naciśnięcia sikawki, dla większych średnic proporcjonalnie więcej. Nadmiar smaru może powodować problemy z uszczelnieniem.

Wymiana elementów eksploatacyjnych powinna odbywać się zgodnie z harmonogramem producenta. Uszczelki wrzeciona wymagają wymiany co 3-5 lat w zależności od intensywności użytkowania. Oryginalne części zamienne gwarantują zachowanie parametrów technicznych oraz ciągłość gwarancji na cały zespół.