Jak dobrać klej do płytek wielkoformatowych i nie zrobić pustek pod płytką?
Płytki wielkoformatowe, czyli o boku od około 60 cm wzwyż, są dziś bardzo popularne w salonach, kuchniach i łazienkach. Dają efekt jednolitej powierzchni z niewielką liczbą fug. Mają jednak swoje wymagania. Duża płytka jest sztywna, ciężka i nie wybacza nierówności podłoża. Jeśli pod nią zostaną puste miejsca, w tych punktach płytka będzie dudnić, a pod obciążeniem może pęknąć.
Jaki klej do dużych płytek
Kleje do płytek oznacza się zgodnie z normą PN-EN 12004. Dla płytek wielkoformatowych istotne są trzy oznaczenia:
| Oznaczenie | Znaczenie | Kiedy potrzebne |
|---|---|---|
| C2 | Klej cementowy o podwyższonej przyczepności | Zawsze przy gresie i dużych formatach |
| S1 | Klej odkształcalny | Podłogi z ogrzewaniem, tarasy, duże płytki |
| S2 | Klej wysoko odkształcalny | Bardzo duże formaty, cienkie spieki, podłoża pracujące |
| E | Wydłużony czas otwarty | Przy dużych płytkach, gdy układanie trwa dłużej |
| T | Zmniejszony spływ | Na ścianach, żeby ciężka płytka nie zjeżdżała |
Dla płytek wielkoformatowych na podłodze wybiera się zwykle klej C2 S1, a przy ogrzewaniu podłogowym lub bardzo dużych płytach C2 S2. Coraz częściej stosuje się kleje o konsystencji półpłynnej, przeznaczone do układania na pełne podparcie. Łatwiej się w nich osadza płytkę i dokładniej wypełniają przestrzeń pod nią.
Na ścianach liczy się przede wszystkim zmniejszony spływ, oznaczany literą T, oraz waga płytek. Ciężka płyta wielkoformatowa może wymagać kleju o wysokiej przyczepności początkowej i podparcia dolnego rzędu łatą do czasu związania. Przy płytkach jasnych i półprzezroczystych, na przykład z marmuropodobnego spieku, warto wybrać biały klej, żeby szary cement nie prześwitywał przez cienką płytkę.
Zwróć uwagę na zużycie. Przy metodzie kombinowanej i dużym zębie pacy zużywa się często 6-8 kg kleju na metr kwadratowy, czyli wyraźnie więcej niż przy małej glazurze. Lepiej kupić zapas niż przerywać pracę w połowie pomieszczenia, bo kolejna partia kleju może mieć nieco inne właściwości.
Przygotowanie podłoża
Nawet najlepszy klej nie wyrówna dużych nierówności. Przy płytkach wielkoformatowych podłoże powinno być płaskie z odchyłką nie większą niż kilka milimetrów na dwumetrowej łacie. Większe różnice trzeba usunąć wylewką samopoziomującą lub warstwą wyrównawczą, a nie grubszą warstwą kleju.
Podłoże musi być nośne, suche i zagruntowane. Na ścianach po skuciu starej glazury zwykle trzeba najpierw usunąć resztki kleju i uzupełnić ubytki. Opisujemy to szerzej w poradniku, jak przygotować ścianę pod nowe płytki po skuciu starej glazury.
Jak nakładać klej, żeby nie było pustek
Przy dużych formatach stosuje się metodę kombinowaną, czyli nakładanie kleju zarówno na podłoże, jak i na spód płytki.
- Nałóż klej na podłoże pacą zębatą i przeczesz go w jednym kierunku, prostymi równoległymi liniami. Nie rób łuków, bo w zakrętach zostaje uwięzione powietrze.
- Nałóż cienką warstwę kleju na spód płytki gładką stroną pacy lub pacą o małym zębie. Wypełnia to rowki na spodzie płytki i poprawia przyczepność.
- Połóż płytkę i przesuń ją lekko w poprzek kierunku przeczesania, o około 1-2 cm. Dzięki temu grzbiety kleju się rozpłaszczają i wypychają powietrze.
- Dociśnij płytkę gumowym młotkiem lub dłońmi na całej powierzchni, od środka do krawędzi.
- Zastosuj system poziomujący z klinami i podstawkami. Wyrównuje on krawędzie sąsiednich płytek i zapobiega ich klawiszowaniu podczas wiązania kleju.
Wielkość zęba pacy dobiera się do formatu płytki i równości podłoża. Przy płytkach 60 na 60 cm zwykle wystarcza ząb 10-12 mm, przy większych formatach stosuje się pace o zębie 12-15 mm lub pace specjalne z półokrągłym zębem.
Przy płytkach prostokątnych, na przykład 120 na 60 cm, klej przeczesuje się równolegle do krótszego boku płytki. Powietrze ma wtedy krótszą drogę ucieczki i łatwiej je wypchnąć podczas przesuwania płytki. Ważne jest też tempo pracy: klej nakłada się na taką powierzchnię, którą da się wyłożyć płytkami w czasie otwartym, zwykle na jedną lub dwie płytki naraz.
Co kilka płytek warto podnieść świeżo ułożoną płytkę i sprawdzić, jak klej pokrył jej spód. Na podłodze pokrycie powinno wynosić praktycznie 100 procent, a klej powinien być rozprowadzony także przy krawędziach.
Najczęstsze błędy
- Układanie na placki, czyli na kilka kleksów kleju. Płytka leży wtedy na punktach, a pomiędzy nimi zostają puste przestrzenie.
- Zbyt długi czas między nałożeniem kleju a ułożeniem płytki. Na powierzchni kleju tworzy się naskórek, do którego płytka się nie przyklei. Zwracaj uwagę na czas otwarty podany przez producenta.
- Za mało dylatacji przy ścianach i progach. Duża powierzchnia płytek pracuje termicznie, zwłaszcza przy ogrzewaniu podłogowym.
- Fugowanie zbyt wcześnie, zanim klej osiągnie wymaganą wytrzymałość.
- Rozrabianie kleju na oko. Za dużo wody osłabia klej i wydłuża wiązanie, za mało sprawia, że klej szybko gęstnieje i gorzej przywiera. Trzymaj się proporcji z worka i mieszaj mieszadłem na wolnych obrotach.
Przy dużych płytkach trudno też samodzielnie przenosić i układać elementy. Przyssawki do płytek i stelaże do transportu nie są gadżetem, tylko realną ochroną przed pęknięciem płyty przy przenoszeniu. Wybór samych płytek, ich klasy ścieralności i nasiąkliwości opisujemy w artykule jak wybrać płytki do domu.
Jeśli płytka zaczyna się ruszać przy wannie lub w innym miejscu narażonym na wodę, przyczyną często są właśnie pustki i woda, która dostała się pod spód. Piszemy o tym w artykule o luźnej płytce przy wannie. Kleje i taśmy do prac wykończeniowych znajdziesz w kategorii kleje budowlane.
Przeczytaj także
Klej uszczelniający w budownictwie - Najważniejsze zastosowania i rodzaje
Wśród arsenału narzędzi niezbędnych w każdym budownictwie, klej uszczelniający zajmuje miejsce…
Klej do PCV - Kompleksowy przewodnik po rodzajach i zastosowaniu w budownictwie
Gdy przychodzi czas na solidne i trwałe połączenia materiałów PVC…
Montaż haczyka w płytkach - bez uszkodzenia glazury
Jak zamontować haczyk w płytkach bez uszkodzenia ulubionej glazury?