Przejdź do treści

Otulina na rurach zimnej wody zapobiega roszeniu, ale przed mrozem chroni tylko częściowo

Rury i przewody wodne

Zaizolowane rury instalacyjne prowadzone przy ścianie - otuliny z polietylenu PE na przewodach zimnej wody

9-13 mm otuliny z polietylenu zwykle wystarcza, żeby rura z zimną wodą w piwnicy, łazience czy kotłowni przestała się pocić. Przed zamarzaniem w nieogrzewanym garażu lub na strychu izolacja chroni jednak tylko częściowo, bo spowalnia wychładzanie wody, ale go nie zatrzymuje.

Roszenie rur to zjawisko, które łatwo pomylić z przeciekiem. Latem i w wilgotnych pomieszczeniach rura z wodą o temperaturze 8-12°C ma powierzchnię chłodniejszą od punktu rosy powietrza. Para wodna skrapla się na niej, krople ściekają na posadzkę lub do wnętrza ściany i po kilku miesiącach pojawiają się zacieki, odpadający tynk i pleśń. Prosty test: wytarta do sucha rura po kilkunastu minutach znów jest mokra na całej długości, a nie tylko przy złączce.

Jak dobrać otulinę do zimnej wody

Najczęściej stosuje się otuliny z polietylenu PE o zamkniętych porach. Materiał praktycznie nie chłonie wody i nie przepuszcza pary, dlatego skroplona wilgoć nie zbiera się pod izolacją. Otulina musi jednak szczelnie przylegać do rury, mieć sklejone wzdłużne rozcięcie i zabezpieczone styki na długości. Każda szczelina to miejsce, w którym ciepłe powietrze dostanie się do zimnej rury, a woda skropli się już pod izolacją.

Miejsce prowadzenia ruryGłówny problemOrientacyjna grubość otuliny PE
Piwnica, kotłownia, pralniaRoszenie przy dużej wilgotności powietrza9-13 mm
Bruzda w ścianie łazienki lub kuchniRoszenie i kontakt z tynkiem6-9 mm, otulina z płaszczem ochronnym
Sufit podwieszany, poddasze ogrzewaneRoszenie i ogrzewanie wody przez ciepłe powietrze13 mm
Nieogrzewany garaż lub strychRyzyko zamarznięcia20 mm lub więcej, z przewodem grzewczym

Wewnętrzna średnica otuliny powinna odpowiadać średnicy zewnętrznej rury. Za ciasna otulina pęka na rozcięciu, za luźna tworzy szczelinę powietrzną. W ofercie, w której zebrano otuliny z polietylenu PE, rozmiar podaje się zwykle jako średnica wewnętrzna i grubość ścianki, co ułatwia dopasowanie do rur miedzianych, stalowych i z tworzyw. Przy rurach o mniejszej średnicy, na przykład rozprowadzeniu do umywalki, sprawdzi się cieńsza otulina polietylenowa na niewielki przekrój, a na pionach i przyłączach o większej średnicy dobiera się otuliny z polietylenu o odpowiednio większej średnicy wewnętrznej.

Przy montażu warto pamiętać o kilku szczegółach:

  • kolana i trójniki izoluje się wyciętymi kształtkami albo dociętymi pod kątem odcinkami, a nie owija taśmą na odsłoniętej rurze,
  • styki i rozcięcia skleja się klejem lub taśmą przeznaczoną do danego materiału,
  • przy uchwytach otulina przechodzi przez obejmę, a nie kończy się przed nią,
  • zawory i filtry też się pocą, więc zostawia się do nich dostęp, ale osłania je zdejmowaną izolacją.

Przy rurach zagrożonych zamarzaniem sama otulina nie wystarcza na długie mrozy. Woda w rurze, przez którą nic nie płynie, w końcu ochłodzi się do temperatury otoczenia. Izolacja daje jedynie czas, zwykle od kilku do kilkunastu godzin. Dlatego w nieogrzewanych pomieszczeniach rurę opuszcza się na zimę albo prowadzi wzdłuż niej przewód grzejny z termostatem i dopiero na to zakłada otulinę.

Pytania od czytelników

Czy otulinę zakłada się też na rury z ciepłą wodą?

Tak, i jest to wymagane przepisami dla przewodów ciepłej wody i cyrkulacji, przy czym grubość izolacji ciepłej wody jest wyraźnie większa niż przy ochronie przed roszeniem. Wymagania zawiera załącznik do rozporządzenia w sprawie warunków technicznych budynków.

Czy otulinę można założyć na rurę, która już jest mokra?

Rurę trzeba najpierw osuszyć, najlepiej przy zakręconym przepływie, bo wilgoć zamknięta pod izolacją przyspiesza korozję rur stalowych. Klej do otulin też słabo trzyma na mokrej powierzchni.

Przeczytaj także